Meir enn eit tal 😉

I dag har eg, av ymse årsaker, sterkt behov for å skrive om alder og litt til. Dette ordet på 5 bokstavar, frykta av alt for mange og heldigvis mindre viktig for somme.

Lat oss være ærlege folkens….. dette «alder er berre eit tal» funkar ikkje……. i alle fall ikkje i følgje kroppen min 😁Uttrykket brukar eg ofte, og høyrer /les det stadig. Om sanninga skal fram ligg der mykje meir i ordet enn me alltid vil innsjå…..evt godta 😉 På godt og litt meir kronglete 🌻

Ikkje til å kome frå at eg er langt forbi dei mest produktive åra i livet mitt på mange vis. Likevel, eg har har ild i meg enno og kjenner sterkt at eg har mykje å gi til samfunnet. Eg er mamma, kone, bestemor og venninne. Trenar, syng, dansar og er stort sett positiv. Elskar livet, og er barnleg leikande. Vel har kroppen min fått nokre bulkar, og tyngdekrafta er vanskeleg å slå. Siste åra har eg gått mange runder med meg sjølv i forhold til jobb, og har vel kome fram til at det snart er på tide å kutte ørlite ned på den biten av den smakfulle kaka som livet mitt er . Ikkje slutte, nei til det har eg for mykje arbeidsglede og veit mi erfaring, kunnskap og kjærleik til bebuarar og kollegaer er viktig og ønska på jobb. Likevel, tanken om å redusere litt er der. Me «gamlingane» er svært viktige i yrket, og har uvurderleg erfaring å lære vidare,det ser me dagleg 👍Så ser eg også, at både eg og mange med meg slit både med slitasje etter meir enn 30 år i yrket, og med anna små eller større kroppslege plager. For meg vert det då, etter kvart, tid for å kutte pittelitt ned på arbeidsmengd og føre den tida over på meg sjølv og mine ⏳ Eg vil vandre i fjellet medan eg kan, vil trene, leike i snøen med barnebarn, ha det kjekt med familie og vener og ramle utsleta ned på puta om kvelden fordi eg har brukt energien på viktige ting. Då, og berre slik, kan eg takle den motgangen eg veit vil kome periodevis…..men kanskje sjeldnare om eg får meir overskot til å halde helsa vedlike ?

Hold in, push up, rynkekremar og masker, kremar for å skine, kremar for å mattifisere, kremar for å slette livets spor. Med alderen kjennest det meir og meir som om alle desse orda hoppar opp og bit meg i baken dagleg berre eg opnar aviser eller laptop…..og eg vedgår, at eg på dagar som i dag, etter over ei veke sjuk , med guffen hud og hår……gjerne sku hatt Jan Tomas her for å freshe meg litt opp 💄Til dagleg derimot er eg tilfreds med meg sjølv og har ingen ønske om å fjerne rynkene mine. Dei fortel nemleg livssoga mi, med alle gleder og sorger. Alt som gjer meg til meg. Eit fåtal av oss menneske eldast utan at det set spor både fysisk og inni oss…..og eg personleg har lært meg å omfavne det heile !

No er ikkje dette eit innlegg om ikkje å bruke sminke og kle for velvære….kjære tid eg brukar sminke dagleg og elskar det. På dagar der smertene har ført til nattevåk og posar under augene hender det eg skjuler det så godt eg kan, og mentalt hjelper det med litt mascara og leppestift. Slik sett, og fordi det berre er utruleg kjekt å leike seg med , har sminke blitt ein hobby og faktisk meir no enn då eg var yngre. For litt sidan, då me hadde showkonsertar, var eg så heldig å bli spurd av fleire i koret om eg kunne hjelpe dei med senesminka. Så artig, og så lærerikt. Noko av det eg såg då, etter å ha sminka både meg sjølv og 3 andre til generalprøva, var at less is more, sjølv på ei sene. Då eg gjekk heim den kvelden var eg ikkje heilt nøgd med sminka mi, ei heller med det eg hadde lagt på dei 3 andre. Tenkte mykje på kva eg ville ha annleis. Lang historie kort enda me opp med svært nedtona sminke alle 4, med dusare fargar og fokus på det som verkeleg må kome fram på ei sene. Det er me glade for, og i lag med heile koret stråla me som diamantar alle ihop 💎Som eg sa til ei : Eg freista sminke oss unge til generalprøva og eg kjende meg gamal og utilfreds.Til premiera hadde me nedtona sminke og eg kjende meg vakker og ung. Essensen i dette, for meg, er å bruke sminke som framhevar det vakre i meg, og kle meg slik eg kjenner meg gla . I dette, i alle fall med sminke, skjuler eg nok samstundes litt aldersteikn i huda, men aldri dei flotte rynkene !

For ei tid tilbake fekk eg eg 2 kommentarar eg tok med meg heim for å tyggje litt på.Den eine gjekk på kjolen min……eller meir kva eg burde ha gjort med meg sjølv for å passe enno betre inn i den. Fekk bl.a råd om å stappe litt ned i bh`n for å fylle ut litt…….men kvifor i all verda skulle eg det ?? Etter amming av 4 born forandrar brysta seg, og det er eg stolt av. Tyngdekrafta, som har tett samarbeid med alderen, kan ein heller ikkje bekjempe utan kirurgiske inngrep eller beinhard jobbing. Heilt ærleg kjennest det av og til som eg kan rulle diverse kroppsdelar på plass i kleda……..fleire som kjenner seg igjen ?😂 Eg gjekk heim den dagen, såg meg lenge i spegelen og prøvde det velmeinte rådet. Nei…..det var ikkje meg ! Presiserar at eg framleis elskar og kjem til å bruke kjolen……den er fargerik,glad, leikande og meg ! I same andedrag kan eg også berre erklære at » hold in» og eg har avslutta vårt forhold for godt. Ubehageleg,finn aldri rett str, det rullar seg ned og vert liggjande som eit stramt belte…….ja i det heile ei ubehageleg oppleving kvar gong. Så, eg har gått inn i «let it hang» alder og nyt det 😉

Den andre kommentaren eg fekk den dagen var som følgjer : «eg må berre seie at du er så utruleg vakker i dag, trur aldri eg har sett deg så strålande og elegant » Same kjole, same sminke, same meg. Denne personen såg det eg kjende sjølv akkurat den dagen ; glede, kjærleik, takksemd……og rett og slett berre fyrverkeri av energi. Orda hennar gav meg så mykje meir enn ho anar, og eg dansa meg gjennom kvelden og natta med dei i hjartet.

Dei to kommentarane kom begge frå kvinner , men kvinner med litt ulike syn på korleis få andre kvinner til å kjenne seg vel ? Dette er så viktig, og me må vere så varsame med kva me seier til kvinnene i våre liv. (ja til menn også sjølvsagt, eigentleg til alle……men det er lit utanfor poenget her ) Kvinner i alle aldrar må stå bak kvarandre, løfte kvarandre opp, gi ros, vere stolte av og trøyste. Me må gi gode ord, vise at me er vakre som me er i alle størelsar og fasongar, med hengepuppar, cellulittar, doble haker og nedsegne augelok.

Det er lett å kjenne seg meir og meir unyttig etter kvart som alderen snik seg innpå, og eg sjølv kjenner i alle fall på redsle av og til. Redsle for ikkje å klare jobb, redsle for sjukdom, for å ikkje klare det aktive livet eg har, og for å bli gamal og einsam på sjukeheim.Frykt for å liggje til byrde for borna ( og for å gjere det pinleg for dei med slike blogginnlegg 😁) Frykt for ikkje å klare vere aktive besta . Berre for å nevne noko av det eg veit mange fryktar med alderdom.

Nei, alder er ikkje berre eit tal, uansett kvar i livet ein er. Gleder og sorger, oppturar og nedturar kjem i alle steg på livets trapp. Me må berre hugse puste der me kan, nyte dei rolege etasjene mellom dei bratte trappene og behalde barnet i oss.

Så i dag ,når eg no har passert 53, skal eg stelle litt i huset,aktivitet dog tilpassa litt uggen form……men først 5 minutt ut i frisk luft.Så skal eg pleie meg sjølv med diverse velgjerande masker for hud og hår. Eg skal lakke negler,pynte meg ,sminke meg og ta på meg fine kle. Deretter skal eg nyte eit godt måltid og eit glas raudt i heimen ,med ein mann som ser alt det vakre i meg…..til og med når eg ligg sjuk 😉

Lag deg sjølv ei god helg, sei noko fint til einkvan og smil til nokon du ikkje kjenner. Kven veit, kanskje du får ein ny ven ?

MrsD 2019

fbt

Publisert av arnhildmrsd

Turglad besta som likar å skrive, ta bilete, og fundere over små og store ting i livet 😊

Legg igjen en kommentar

Fyll inn i feltene under, eller klikk på et ikon for å logge inn:

WordPress.com-logo

Du kommenterer med bruk av din WordPress.com konto. Logg ut /  Endre )

Google-bilde

Du kommenterer med bruk av din Google konto. Logg ut /  Endre )

Twitter-bilde

Du kommenterer med bruk av din Twitter konto. Logg ut /  Endre )

Facebookbilde

Du kommenterer med bruk av din Facebook konto. Logg ut /  Endre )

Kobler til %s

%d bloggere like this: